فصل 72 در وصيّت است مسأله 1249 - هر گاه شخص در مرض موت مالى ببخشد يا بفروشد به اقلّ از قيمت آن ، صحيح است و احوط [ 1 ] مصالحه يا رجوع [ 2 ] به حكم حاكم است بالنسبة به آن چه مسامحه شده است يا از ثلث حساب كنند . [ 3 ] مسأله 1250 - هر گاه وصيّت كنند كه فلان قدر به فلان شخص بدهند و او بعد از موت رد كند مال وارث است ، اما وصيّت سفيه صحيح بودنش مشكل است . مسأله 1251 - هر گاه شخص وصيّت ثلث كرد ، بعد تصرّف ناقلانه كرد ، آن چه مىماند ، همان [ 4 ] وصيت ثلث باقى است اگر مشاع بوده و اگر معين بوده در همان شىء معين تصرف ناقلانه كرد وصيّت بالنسبة به آن باطل است . مسأله 1252 - وصيّت از براى معدوم ، جايز [ 5 ] نيست و از براى حمل موجود جايز

--> [ 1 ] - ( صدر ) اين احتياط ترك نشود . [ 2 ] ( صدر ) اگر به مرافعه انجاميد . [ 3 ] ( صدر ) اگر زياده از ثلث نباشد صحيح و مجزى است ، احتياطى در آن نيست . [ 4 ] ( صدر ) يعنى آن چه باقى است ثلثش را . [ 5 ] ( نجفى ) در وصيّت به اعطاء تأمل است . ( صدر ) مطلقا محل تأمل است بلكه معلوم نيست . ( يزدى ) اگر به ملكى باشد و امّا عهدى بعيد نيست صحيح باشد .